Kod Królów

Kiedy pierwszy raz czytałam „Cień wiatru" Zafóna w wieku 14 lat, moja wychowawczyni zadzwoniła do mojego taty i zapytała, czy wie, co czytam. On odpowiedział, że wie, bo sam mi to dał. Z perspektywy czasu wiem, że być może było to trochę za wcześnie (niczego nie żałuję, hehe). Nie bez powodu przytaczam tu moją ukochaną serię. „Kod królów", choć może nie dorównuje Zafónowi, to książka idealnie oddająca klimat i nastrój „Cmentarza zapomnianych książek", a jednocześnie odpowiednio przystosowana dla młodszych czytelników. Są tajemnice, są mistycznie opisane uliczki, no i oczywiście są zaginione książki i stary antykwariat :) Czy potrzeba czegoś więcej żeby zachęcić do przeczytania?? Dla mnie osobiście nie to wystarcza.