Kod Edy Vinci

Książkę przyniosła mi Przyjaciółka, kiedy z hukiem rozpadał się mój kilkuletni związek. Byłam załamana, stłamszona, rozgoryczona i beznadziejnie nieszczęśliwa. A ta przyniosła mi książkę, po czym bezceremonialnie się zmyła, racząc mnie na koniec pełnym figlarności uśmiechem. Wzięłam do rąk to cudeńko bez najmniejszej chęci na czytanie parodii słynnego kiczu. A jednak przemogłam się i zaczęłam czytać. Bez żadnych wątpliwości mogę powiedzieć, że tylko ta książka (i czas) pomogły mi przetrwać najboleśniejsze chwile mojego życia. Ja tu płakałam, dosłownie turlałam się po ziemi ze śmiechu!!! Nigdy wcześniej nie czytałam tak zabawnego dziełka i szczerze wątpię, czy kiedykolwiek ktokolwiek wymodzi lepszą parodię "Kodu..." Totalnie odjechana historia z dorszem, która rozbawi do łez każdego, zapewniam. "Don Brine" w pyszny sposób szydzi z głośnego bestsellera, pogrążając go jego własną bronią. Cudownie obnaża pustosłowie Browna, doskonale naśladuje górnolotny styl i filozoficzne smaczki, w wytrawny sposób bawi się grą słowną. Roberts pokazał, jak usadzić jazgoczącego Browna na niewielkiej objętościowo przestrzeni. Cudownie, po prostu cudownie się z nim rozprawił. Jestem pełna podziwu. Fenomenalna historia - w imię dorsza! ;-) Polecam, dobra zabawa murowana!!!