Kobiety niepokorne

"Grecki armator był zachwycony pomysłem goszczenia na swoim jachcie prezydenta oraz pierwszej damy Ameryki, zwrócił się jednak z prośbą do Marii (Callas),by nie brała udziału w rejsie. Aristowi wydawało się niegodne przyjmowanie tak sławnych gości w towarzystwie "konkubiny". Było to jedno z wielu upokorzeń - okrutnych - jakie Maria miała znieść w ciągu najbliższych miesięcy, choć najgorsze jeszcze nie nadeszło." DIVAS REBELDES - kobiety buntowniczki: Callas, Chanel, Simpson, Perón, Hutton, Hepburn, Kennedy, z którymi odbywamy bardzo skróconą podróż przez ich życie. Siedem biografii - dla mnie sześć ciekawych osób. ● Najbardziej zaskoczyły mnie okoliczności dotyczące Coco Chanel. Dla uczczenia swych czterdziestych urodzin stylistka wylansowała i wypuściła na rynek perfumy, Chanel No. 5, które miały się stać marką klasyczną i uczynić ją milionerką. Coco miała nadzwyczaj subtelny węch i sama wskazała ciekawą, wymyśloną przez siebie kombinację (m.in. jaśmin, majową różę i aromaty syntetyczne). Nie lubię tych perfum, bo są duszące, mdłe, ale doceniam pomysłowość i przebojowość projektantki. Po wylewie miała sparaliżowane prawe ramię. Przez 3 miesiące dzięki determinacji i sile ducha leczyła się i rehabilitowała. Po niecałych 100 dniach wróciła do pracy. Niesamowity hart, niezłomność. Tytan pracy. ● Ewa Peron dzięki swej pracy przyczyniła się do powstania ustawy, na mocy której każda kobieta w Argentynie zyskała prawo do głosowania (ustawa została ogłoszona 23 września 1947 roku). Chwała jej za to. Nie można odmówić kobiecie pracowitości. W lipcu 1948 stworzyła Fundację Evy Perón, ponieważ otrzymywała tysiące listów dziennie od potrzebujących ludzi, którzy prosili o jedzenie, ubrania i inne artykuły pierwszej potrzeby. Fundacja otrzymywała darowizny od firm, związków i pracowników, ale te darowizny były często wymuszane. Za nieudzielenie wsparcia groziły kary pieniężne, a nawet więzienie. Część jej przeciwników oskarżyło ją o przywłaszczanie sobie większości pieniędzy z datków, bo cóż, czy inaczej byłoby ją stać na klejnoty którymi się tak lubiła obwieszać, futra i stroje francuskiej i włoskiej haute couture??! Po śmierci prezydentowej wystąpił kult Ewy Peron. Początkowo zwłoki były wystawione na widok publiczny; ludzie czekali po 16 godzin w kolejce, by choć na chwilę spojrzeć na Evitę. • Kiedy ciało trafiło do majora Arancibii, który miał obsesję na punkcie Evy, ten podobno wykorzystał je seksualnie. Gdy mroczną tajemnicę majora odkryła jego żona, ten miał ją zamordować. Sprawa została ostatecznie wyciszona. • W tracie przewożenia zwłok z Hiszpanii dwaj oficerowie pokłócili się i spowodowali wypadek. Obaj zginęli, ale trumna z ciałem Evity pozostała bez szwanku. • Z kolei w 1976 r. zdecydowano się przewieźć zwłoki Peron z rezydencji prezydenckiej do mauzoleum jej rodziny. Niektóre źródła podają, że żołnierze, którzy znajdowali się w karetce przewożącej zwłoki, mieli ze sobą karabiny z przytwierdzonymi bagnetami. Pech chciał, że kierowca ambulansu dostał ataku serca, a dwaj mężczyźni w wyniku wypadku podcięli sobie nawzajem gardła ostrymi bagnetami. ● Natomiast nie rozumiem, co w zestawie niepokornych kobiet robi W. Simpson..? Niepokorna??! Raczej rozwiązła, próżna, chciwa, próżniacza, bez jakichkolwiek ambicji... Nie pasuje mi do pozostałych, istotnych dla historii świata kobiet. Nawet, gdyby Edward, książę Windsoru nie abdykował (zero potomków),historia angielskiej monarchii potoczyłaby się dokładnie tak samo - tron objąłby Albert bądź od razu Elżbieta II. Pani Morató ma problemy z wyciąganiem logicznych wniosków oraz mega skomplikowanym sumowaniem i odejmowaniem w zakresie do stu - kilkanaście razy podaje niewłaściwy wiek księcia, mimo, że zna datę jego urodzin. 🤣🤣 To samo przy biografii Hepburn. Pozazdrościć mocy umysłowych. ● Na marginesie, przeżycia wojenne Audrey Hepburn przypomniały mi, że 3 września 1939 roku Wielka Brytania i Francja wypełniły swoje zobowiązania sojusznicze wobec Polski i wypowiedziały wojnę III Rzeszy. Poza formalnym aktem zakładającym wsparcie militarne Rzeczpospolitej oba kraje nie przeprowadziły jednak praktycznie żadnych akcji zbrojnych przeciwko III Rzeszy. Dziwna wojna” była działaniem zachowawczym, tak naprawdę stanowiła ciąg dalszy taktyki „appeasementu”, którą przed 1939 r. stosowały Francja i Wielka Brytania. Polegała ona na ciągłym ustępowaniu Hitlerowi w nadziei, że będzie to ostatnie terytorium, którego zażąda dyktator. ● Książkę trudno właściwie nazwać biografią (tylko 7 fotografii),to bardziej notki biograficzne z wyrywkowymi faktami, gdzie akcentuje się głównie nieszczęścia, tragiczne zdarzenia, negatywizmy. Trudno też przeoczyć tuzin błędów, głównie literówki, ale dwóm korektorkom i wydawcy się udało. 😉