Kobieta narożna

Dowcipne, lekkie, podszyte erotyzmem prozatorskie miniatury Barbary Szczepańskiej „Judyty” to przyjemna lektura na czas relaksu lub dla poprawy humoru, z przeznaczeniem dla obu płci. Pierwiastek kobiecy gra tu wprawdzie główną rolą i miłosna potrzeba żarzy się w bohaterkach tak mocno, że jest w stanie podpalić świat, ale męskie oko i ucho może z tych zabawnych opowiadań wiele się dowiedzieć. Judyta przetwarza sytuacje z życia wzięte w surrealistyczne i absurdalne historyjki, w których następują zamiany męskich ról z kobiecymi, schematy są odwracane, czas zmienia swój kierunek, a przestrzenie i ludzie się przenikają. Fantazja autorki prowadzi grę z filmami, bajkami czy znanymi szlagierami, tworząc komiczny świat na opak. Jej poczucie humoru, choć zabarwione ironią, jest ciepłe, wyrozumiałe, współodczuwające. Kobieta narożna to zabawna i wieloznaczna metafora, z którą każda kobieta może się utożsamić na różnych etapach życia, a lekkość zwartych w książce opowieści wcale nie niesie jednoznacznych point. Gabriela Matuszek-Stec