Kobieta mojego męża

Bardzo lubię powieści Gill Paul. Tę skończyłam o czwartej nad ranem. Ciekawe spojrzenie na dwie kobiety, które wstrząsnęły brytyjską monarchią. Edward VII zrezygnował z korony, by poślubić rozwódkę - Wallis Simpson. Diana to już ikona. Z szarej myszki stała się królową serc bardziej popularną, medialną i kochaną niż członkowie rodziny królewskiej. Zaskoczyło mnie kilka rzeczy: 1/ Edward został przedstawiony jako wymagający, ciapowaty egoista. Ślub z Wallis to chyba największy przejaw jego buntu. Nie wzbudził mojej sympatii. 2/ O Wallis właściwie niewiele wiedziałam, więc chętnie poznałam jej drogę z biednego domu aż do żony następcy tronu. 3/ Inne wyobrażenie miałam o tym romansie. Chyba bardziej romantyczne, a w książce ten związek został przedstawiony bardziej jak praktyczne rozwiązanie dla każdej ze stron. Wątek współczesny to perypetie związku pary Brytyjczyków, którzy przypadkowo znaleźli się w tunelu zaraz po śmiertelnym wypadku Diany. Ten wątek trochę przysłania historię Wallis, ale też jest ciekawy. Postać Wallis Simpson została dobrze wykreowana. Obserwujemy ją oczami Mary - jej wieloletniej przyjaciółki od szkolnych czasów: jej miłośne podboje i małżeństwa raczej nieudane. Wallis to kontrowersyjna postać. Była próżna i egoistyczna. Lubiła flirtować i uwodzić żonatych mężczyzn. Uwielbiała eleganckie stroje i biżuterię. Kobiety na pewno nie darzyły jej sympatią. Potrafiła budzić zainteresowanie i być czarująca. Jej przyjęcia były słynne wśród brytyjskiej socjety. W końcu rozpoczęła skandalizujący romans z księciem Walii Edwardem VIII , który zrzekł się brytyjskiej korony, by ją poślubić . Zaskakujące jest podobieństwo miedzy Wallis a księżną Dianą. Nigdy jakoś tak na to nie patrzyłam. Obie kobiety były wyzwaniem dla dynastii Windsorów, obie lubiły się stroić, brylować w towarzystwie i mimo niewątpliwego uroku nie miały szczęścia do mężczyzn lub po prostu źle wybierały.