Kobieta i stereotypy : obraz kobiety w prozie polskiej po roku 1989

Przez wiele lat literatura polska znajdowała się w specyficznym układzie. Charakterystyczny dla niej historyzm, uwikłanie w przeszłość i upolitycznienie przekazu wiązały się z niekorzystną zwykle sytuacją polityczną, utrata niepodległości, istnieniem cenzury. Przedstawiane w tekstach "męskość" i "kobiecość" ścierały się z wymogiem aktualnej sytuacji historycznej, a kodeks patriarchalny z dogmatem patriotyzmu. Literatura stabilizowała jednocześnie stereotypy społeczne i narodowe, te ostatnie uznając jednak za nadrzędne. Sytuacja ta po roku 1989 uległa wyraźnej zmianie. Literatura "wysoka" przestała być "instytucją" i nie musiała potwierdzać już żadnych wzorów. Mogła zacząć eksplorować zupełnie nowe obszary polskiej (a także-nareszcie-nie tylko polskiej) rzeczywistości. Jednym z takich odzyskanych tematów okazała się kobiecość.