Kierowca 71

Powieść obyczajowo-psychologiczna z elementami poradnika na lepsze widzenie świata. Prześliczna książka. Spokojna. Klimatyczna. Można się w niej zatracić. Czyta się jednym tchem. Treść poświęcona 36 - letniemu kierowcy niebieskiego autobusu numer 71 w Bydgoszczy . Radosław Nowak wydał książkę pamięci swego dziadka Mariana Nowaka, który żył w lata 1931-2023. Początek jest smutny , gdyż wraz narratorem przeżywamy traumę , którą on sam sobie zgotował i dopomogli mu jeszcze jego bliscy z otoczenia. Inteligentny , wykształcony, młody człowiek, po ukończonej filozofii nie znajduje pracy w swoim zawodzie. Zaczepia się na jakiś czas za granicą i gdy wraca do Polski rzuca go przed ślubem narzeczona Marta, wytykając mu nieudacznictwo życiowe. Kazimierz nie może znaleźć pracy , ale to praca znajduje jego. Trzeba pomóc schorowanemu człowiekowi na zastępstwo jako kierowca na linii 71. Przypadkowo starszy pan umiera , a Kaziu obejmuje stanowisko na czas nieokreślony. Jak był dzieckiem , to było jego marzenie prowadzić zawodowo niebieski autobus. Teraz jest trochę inaczej. Jest w totalnej rozsypce. Balansuje na granicy depresji, cierpiąc samotnie w stagnacji życiowej. Kierowanie monotonne po jednej linii nie satysfakcjonuje go. Nie spełnia się. Chodzi ogromnie przybity. Ma jasno nieokreślone samobójcze myśli i zwidy na jawie. Prześladują go żywe i urojone koty. Które są prawdziwe? Wątek z kotami , które się ukazują dodaje pikanterii książce i dodatkowego smaczku. Coś w rodzaju ,, Kota w Tokio’’ Nicka Bradleya. W jakim stadium depresji trzeba być, by móc samemu się z niej wymiksować, tego nie wiem. Nie spotkałam się z tym w życiu , więc nie będę się wymądrzać. Nasz bohater zderza się ze ścianą. Próbuje sam się od niej odbić i wszystko zmienić. Trudna droga i wyboista. Pomaga mu w tym odnaleziona wykopana kapsuła czasu jego i kolegi sprzed ok. 20 lat. Szukanie jej będzie wymagało dużo samozaparcia i wiąże się z wieloma przygodami i niespodziankami. Dalej będzie z górki. Całe życie Kazika obróci się o 180 stopni. Czeka go wiele tajemnic, przygód, złych i dobrych rzeczy, wydarzeń niemożliwych. Po drodze Kazimierz udostępnia czytelnikowi poradnik jak zobaczyć życie w kolorowych barwach. Daje świadectwo ,że jest trudno ale można nawet dla tego, co już ma dosyć życia. Książka w rezultacie bardzo optymistyczna. Można też wiele się dowiedzieć o pracy kierowcy, o zwyczajach ludzi podróżujących codziennie do pracy autobusem. Żadna praca nie jest zła , trzeba mieć tylko odpowiednie do niej podejście i do życia również. Polecam całym sercem! Przygody Kazia są bardzo ciekawe. Jego życie tajemnicze. Można się w nich zatopić bez reszty. Poradnik dobrego humoru obłędny. Odpoczęłam przy tej książce. Czego i wam życzę, choć wiem ,że niektórym się nie spodoba i określą, że akcja jest dla nich za wolna. O gustach się nie dyskutuje.