Kiedyś o tym miejscu napiszę. Wspomnienia

Binyavanga Wainaina, kenijski autor i dziennikarz, w 2014 roku został umieszczony przez magazyn TIME na liście stu najbardziej wpływowych ludzi na świecie. „Kiedyś o tym miejscu napiszę” to historia jego życia i dorastania w kraju, który tak naprawdę dorastał razem z nim. (Kenia uzyskała niepodległość 12 grudnia 1963 roku, a Wainaina urodził się w 1971). Binyavanga relacjonując historię swojego życia opowiada nam o historii Afryki, która jest zdecydowanie odmienna od tej widzianej na folderach biur podróży. Książka ta to również zapis historii wielopokoleniowej rodziny na ponad trzy dekady lat rozdzielonej przez wojnę. „Przez długi czas rodzina była w rozproszeniu. Choć jest bardzo zżyta, nie zebrała się w komplecie od 1961 roku. Dzieliły ją wizy, wojny, zamknięte granice i tysięczne triumfy chaosu.” Każde z rodziców autora pochodzi z innego plemienia, co jeszcze dobitniej pokazuje nam jak bardzo zróżnicowana jest Afryka. To nie tylko różnice językowe, religijne czy polityczne. Banalny system nadawania imion dzieciom w jednym plemieniu jest całkowicie niezrozumiały dla członków innego. Wainaina posługuje się „mięsistym” językiem, wręcz namacalnym. Jego opisy są pełne barw, zapachów i porównań. „Włączam telewizor, wyłączam telewizor i przez moment oglądam nabrzmiały, jarzący się brzuch ekranu. Noc jest cicha, siadam na łóżku i zapalam papierosa. Zapałka tańczy taniec brzucha, wielkie drżące pióro płomienia drepce po ścianie. Wyciągam rękę, żeby zabić świeczkę. Wielkie cienie kciuka i małego palca spotykają się niezgrabnie na ścianie. Kciuk nauczył się odruchowo razem ze wskazującym tworzyć szczypce, tyle że wskazujący jest właśnie zajęty niesieniem pochodni olimpijskiej z Ważniakiem, środkowym, który nie robi nic, tylko stoi w pozycji „wal się”, po prezydencku, zgłaszając wątpliwe pretensje do przywództwa z racji swej długości.” Ogólnie panujący chaos, zarówno w strukturze książki, w życiu bohatera jak i w historii krajów, w których przebywa, nie ułatwia czytania. Za to wielowarstwowa opowieść jaką snuje, wynagradza nam ten trud wielokrotnie. I choć jak wspominałam nie jest to lektura z serii „lekkich, łatwych i przyjemnych” warto poświecić trochę czasu i zagłębić się w ten świat tak tajemniczy i egzotyczny. https://ksiegozbiorczyta.blogspot.com/2018/05/Kiedys-o-tym-miejscu-napisze.html