Kiedy kwitną oliwki

Kiedy nagle wali ci się świat, kiedy przyłapujesz swojego narzeczonego na zdradzie, kiedy opuszcza cię wena twórcza, paparazzi nie dają ci spokoju, a tabloidy wciąż publikują plotkarskie newsy, jedynym marzeniem jest uciec, zaszyć się w jakiejś mysiej dziurze z dala od wszystkiego, gdzie można wyciszyć emocje, nabrać dystansu, zweryfikować swoje życie. W takiej sytuacji znalazła się Aurelia, znana i popularna piosenkarka, która podjęła spontaniczną decyzję, aby uciec z rodzinnego Krakowa. Bez jakiegokolwiek planu z niewielkim bagażem wsiadła do pierwszego lepszego samolotu, lecącego akurat na grecką wyspę Zakynthos. Tam, dzięki uprzejmości właścicielki niewielkiego sklepu, w którym schroniła się przed deszczem, znalazła zakwaterowanie w domu jej syna Jorgosa, wychowującego samotnie ośmioletnią córkę Eleni. Początkowo chłodne i sztywne stosunki między gospodarzem i jego gościem powoli się ocieplają, starają się spędzać razem więcej czasu, opowiedzieć coś o sobie, wyjawić swoje tajemnice, choć Aurelia nie jest raczej do tego skłonna, chcąc pozostać w pełni anonimowa. Czy Aurelia znajdzie na wyspie spokój, czy inaczej spojrzy na swoje dotychczasowe życie, czy nabierze do niego dystansu, czy znajomość z Jorgosem oraz wyjątkowy klimat wyspy, mentalność jej mieszkańców, ich specyficzne podejście do codziennych spraw zmieni jej nastawienie do życia, czy poza przyjaźnią i zrozumieniem znajdzie coś więcej? Bardzo ciekawe, fajnie napisane babskie czytadło, nie przesłodzone, pełne emocji, czasem wzruszeń, z pięknymi opisami uroków wyspy, jej plaż, przyrody, zaskakującej śpiewem ptaków i cykad, zachodami słońca, a przede wszystkim kwitnącymi gajami oliwnymi. Autorka wykreowała ciepłych bohaterów, pełnych wszelkich emocji i zachowań, często determinowanych przeszłością, których mimo traumatycznych przeżyć i bolesnych wspomnień połączyła nić sympatii i przyjaźń, którzy potrafią rozmawiać i milczeć, śmiać się, ale też okazywać emocje, zarażać swoim optymizmem i wspierać. Dobrze i bardzo szybko się czytało.