Kiciusie, koty, sierściuchy

„Kiciusie, koty, sierściuchy” to książka, po którą warto sięgnąć, powiem nawet więcej, do tej książki warto wracać. Gdy jest nam źle i smutno, to warto przytulić się do kota i poczytać opowiadania, w których motywem przewodnim jest KOT. Chociaż w takich zbiorach są bardzo dobre opowieści, ale są też i mniej wciągające, to warto przeczytać wszystkie i samemu ocenić, które z nich nam przypadnie do gustu, czy może serca... Wiem, że moja ocena może nie być obiektywna, bo jestem typową kociarą i dla mnie kot i jego cudowne mruczenie jest naprawdę znakomitym lekarstwem na zły nastrój. "Ludzie zamykają w sobie tyle sekretów, tworząc labirynt niewypowiedzianych słów i ukrytych uczuć, że nawet kot nie przedrze się przez nie, nie rozbijając po drodze któregoś z nich." "Bo czasem nawet najmniejsza iskierka nadziei może rozświetlić najciemniejsze zakątki duszy. Nawet jeśli przychodzi od kota." Koty nie są tylko "zamiennikiem" psa, bo teoretycznie są łatwiejsze w utrzymaniu, koty to niemal członkowie rodziny. One same zresztą tak uważają... W tym zbiorze znajdziemy jedenaście opowiadań napisanych w różnym stylu i chociaż wszystkie są o kotach, to niektóre z nich mogą zadziwić: 1. Tomasz Betcher – „Nieszczęścia chodzą trójkami” – o kocie o imieniu Ramzes... 2. Karolina Głogowska – „Kot wiedźmy”- już sam tytuł mówi o jakiego kota chodzi... 3. Magdalena Kruszewska – „Księżniczka w butach” - w tym opowiadaniu nie będzie takiego kota, o jakim myślimy... 4. S.J. Lorenc – „Poltergeist” – duchy też będą... 5. Ewa Malecki – „Electro Maestro & Melody”- nieco na haju... 6. Katarzyna Berenika Miszczuk – „Raz, dwa, trzy” – za winę musi być kara... 7. Joan Neumann „Strażnik dusz”- refleksyjna opowieść... 8. Aga Sana – „Pso(kotek)”- jak pies z kotem... 9. Wojciech Wojnicz „Rudzik” - o mocnych więziach... 10.Marek Zychla – „Lepki”- nieco fantastyki.. 11.Izabela Żukowska – „Gorzki gigant Racucha” – koci gigant... Nie zdradzę Wam, które z opowiadań najbardziej mi się podobało, bo Wam może się spodobać akurat to, które mnie zawiodło. Sami oceńcie. "Ach, ludzie! Mają w sobie coś z kota, który chce wyjść a zarazem wejść. To takie "mieć ciastko i zjeść ciastko". No to kup sobie dwa." Mówi się, że koty zawsze spadają na cztery łapy, lecz nie do końca to prawda. Owszem, są bardzo zwinne i sprytne, ale również im łatwo wyrządzić krzywdę. Czarne koty od zawsze były i nadal są nielubiane, a przecież to nie kolor sierści decyduje o jego charakterze. Ten zbiór opowieści o kotach przedstawia różnorodność kocich charakterów, które są mądre i tajemnicze, lecz gdy chcą, potrafią być najczulszymi przytulaskami.. Polecam nie tylko kociarzom, myślę, że zachwycą nawet tych czytelników, którzy nie mieli styczności z kociakami. Dodam na koniec, że książka jest bardzo ładnie wydana a twarda oprawa sprzyja wielokrotnemu przeglądaniu. Polecam!