Kastor

Jestem po części audiobooka. Niestety, nie dałem rady tego dalej słuchać. Kiedy doszedłem do sceny, w której szef pozwala zobaczyć swojej dziewczynie tatuaż smoka i szramy, powiedziałem STOP. Zacznę od plusa. Tak, jeden znalazłem. Otóż historia ma potencjał. A raczej miałaby, gdyby została napisana bez wulgaryzmów,a sceny sexu mogłyby zredukowane do minimum. Ja rozumiem, że wielu autorów idzie za ciosem i stara się powielać Blankę Lipińską, ale czy to ma sens? Oczywiście rozumiem zachowanie Kastora, jego tok myślenia i ubogie słownictwo, tak samo jak jestem w stanie zrozumieć sprzątaczkę wielkiego szefa. No, może w pewnej części. Mamy tutaj niewiastę, która z jednej strony jest strasznie wrażliwa, ale nie przeszkadza jej to, aby " po godzinach" pracować w klubie dla mężczyzn. Niby się brzydzi, niby nie chce, niby się boi... Od tego się zaczęło. To tak nie działa. Osoba po wykorzystywaniu seksualnym nie funkcjonuje w taki sposób. Wielka, mała miłość, pożądanie. Zresztą nawet nie chce mi się tego zgłębiać. Podobnie ma się sprawa ewentualnej terapii. To tak nie wygląda, ze się "załatwia" kogoś. Zresztą tego rodzaju leczenie trwa latami, niczym przyniesie jakikolwiek skutek. Mam za sobą pięć lat studiów z zakresu kryminologii, psychopatologii i terapii i coś wiem w temacie. Niestety, nie mogę ocenić wyżej. Gwiazdka za pomysł. Szkoda tylko, że zmarnowany.