Karnawał

Grupka przyjaciół bawi się na imprezie karnawałowej w domku na wyspie. Jedna noc dostarcza wiele trupów. Amelia jest jedną z ocalałych z masakry, ale po dwudziestu latach otrzymuje przesyłkę, która sugeruje, że ktoś chce dokończyć dzieła. Autorka specjalizuje się w thrillerach z rodzaju domestic noir, a ten, choć trochę wykracza poza granice, również wpisuje się w gatunek. Akcja toczy się kameralnie, zawiera sporą dawkę mrocznych lęków, zawiłości ludzkiego umysłu, toksycznych relacji oraz terroru emocjonalnego. Duszny, psychodeliczny klimat trzyma się od pierwszej strony, a czytelnik jest wciąż manipulowany tajemniczymi wydarzeniami. Autorka ukazała historię w dwóch płaszczyznach czasowych. Ta z 2002 roku opowiadana jest trzecioosobowo przez Roberta, zaś dla wydarzeń 2022 narracyjny pierwszoosobowy głos został oddany Amelii. Tego typu sposób budowy sugeruje rozwiązanie i tak też było w tym przypadku. W finale bohaterka zbytnio stara się wmówić swoje przemyślenia, co doprowadziło, że wiedziałam, że okaże się odwrotnie. Sama historia, osadzona w niedostępnej głuszy, też nie jest innowacyjna. Powieść niewymagająca, przewidywalna i bez powiewu świeżości, ale czyta się ją przyjemnie z powodu lekkiego stylu, którym odznacza się autorka.