Kapłan diabła. Opowieści o nadziei, kłamstwie, nauce i miłości

"Kapłan Diabła" to dla mnie spore rozczarowanie. Jednocześnie przyznaję, że nie zagłębiałem się przed zakupem książki w to, co w niej będzie się znajdowało - po prostu w dniu premiery popędziłem do najbliższej księgarni i bez wahania kupiłem nową publikację Dawkinsa. Pomyślałem, że świetny tytuł musi być zapowiedzią równie dobrej zawartości. Okazuje się, że książka w zasadzie nie jest niczym nowym. To zbiór esejów, listów, przemów pożegnalnych napisanych przez autora dla swych przyjaciół naukowców oraz recenzji innych książek. Niektóre rozdziały ciągną się w nieskończoność i wieją nudą. Pomimo tego, że autor zarzeka się, że nie chce swoich wypowiedzi układać w formę wykładu, to czasami tak się właśnie czułem, jak na prelekcji. Najciekawsze rozdziały dla mnie to "Zainfekowany umysł", który dotyczy (a jakże) religii i ostatni przewrotnie zatytułowany "Modlitwa za mą córkę". Chociażby dla tych części warto było przeczytać tę książkę.