Kamuflaż

Autorka była świetną gawędziarką. Opowieść płynie tak gładziutko, że dopiero w połowie książki zorientowałam jak bardzo mnie zagadała. Bardzo wiele doskonale złożonych słów przypada na minimum treści. W małym miasteczku w Iowa ktoś porywa i zabija dzieci. Kto to robi i dlaczego oczywiście jest przedmiotem śledztwa, które trwa i wszyscy bardzo się starają i są bardzo zaangażowani. Opisy emocji towarzyszących śledczym i mieszkańcom miasta zajmują dużo miejsca. Sporo jest wyzwisk i przekleństw wynikających z frustracji detektywów i mieszkańców miasteczka. Takiej masy wykrzykników i łez dawno nie widziałam. Aż dreszcze przechodzą. Strach, szloch i oglądanie się przez ramię. Razi też chamstwo niektórych funkcjonariuszy. Nic nie usprawiedliwia seksistowskich tekstów wypowiadanych wobec kobiet, które odcinają się im np. uderzeniem w usta i nazwaniem gościa zasrańcem. Bardzo słabe. Ponadto dupków, histeryczek, kretynek, głupich dziwek, pierdolonych suk oraz małych fiutków jest tu na pęczki. Dodatkowo wszystko jest tam pieprzone .Dla mnie popieprzone za bardzo. Ludzie w tej książce szaleją masowo jakby pili skażoną wodę. Nie podobało mi się. Ogólnie bardzo słabo.