Kamienna noc

Szósta część cyklu o Julii Dobrowolskiej już mnie tak nie zachwyciła jak poprzednie. Zastanawiałam się długo, czy nie dać czasem 5 gwiazdek. Niestety, żeby to uargumentować musiałabym odwoływać się głównie do wydarzeń z ostatnich 100 stron, a to już byłby spoiler na szeroką skalę. A jakie argumenty mogę zdradzić? Wyrafinowana konstrukcja opowieści męczyła. Jak wyczytałam z opinii Pistacia_Vera, zawierającą fragment wywiadu z autorką, jest to powieść szkatułkowa. Pięknie. Ale zmuszało mnie to, by co jakiś czas wracać do poprzednich fragmentów i sprawdzać daty, żeby sobie chronologicznie poustawiać fakty. W kryminale to mocno utrudnia lekturę :) Na dodatek pisarka pokusiła się na duże fragmenty dosyć onirycznej narracji. Momentami gubiłam się co jest snem, narkotyczną wizją, a co postać opowiadająca widziała naprawdę. Nadal jest mrocznie, patologicznie i masakrycznie, czyta się szybko i dobrze. Ale jak dla mnie za bardzo przekombinowane. Jeśli ktoś nie zna jeszcze nic z twórczości pani Grzegorzewskiej, to stanowczo odradzam zaczynać od tego tomu.