Kali albo sól. Historia z przedzimia

W przekonaniu Handkego jego literatura powstaje w wyniku konkretnych doświadczeń. Często odczuwa swoją pracę nie jako samozwańczy akt, ale jako proces, któremu musi się podporządkować. „Nawiązując do pisania, w końcu znów robi się poważnie i ja sam staję się poważny — może być, powinno być, musi być poważnie…”, odnotowuje w swoim dzienniku w 2012 roku. Pisanie jest więc drogą, drogą prowadzącą do samopoznania, na której mogą się pojawić zupełnie nieoczekiwane spostrzeżenia. „Pisanie oznacza tyle co: dać się zaskoczyć samemu sobie”. Malte Herwig *** Powieść Handkego Kali albo sól. Historia z przedzimia (Kali. Eine Vorwintergeschichte),opublikowana przez niemieckie wydawnictwo Suhrkamp w 2007 roku, to kolejne świadectwo tego, jak bardzo różnorodne są utwory austriackiego noblisty. (…) Główna bohaterka jest kobietą bezimienną, śpiewaczką, czy — jak określa ją narrator — „muzyczką”. Pewnego przedzimowego dnia, kończąc przebytą właśnie trasę koncertową, po odesłaniu swego kierowcy kobieta wyrusza w podróż. (…) W Kali, mimo występowania elementów realistycznych, nadzwyczaj spokojnie rozwijająca się akcja przywodzi na myśl baśń. Wszystko dzieje się niejako w zupełnie innym świecie, dalekim od naszego. W świecie, który co prawda przypomina świat nam współczesny, gdzie każdy ma swoje obowiązki, gdzie zdarzają się tragedie, gdzie jest również miejsce na związek czy rodzinę, jednak u Handkego każdy z tych aspektów posiada również zupełnie inny wymiar, tworzący świat paralelny — świat klęsk, kryzysu, ludzkich tragedii, powojennej rzeczywistości. Z posłowia