Kalendarz ptaków. Opowieści o ptasim życiu i zwyczajach na cały rok

Otrzymałem tę książkę w prezencie. Tytuł oraz aktywność Autora na jego osobistym blogu „Plamka mazurka” zapowiadały, że może być to bardzo ciekawa książka. Niestety, tak się nie stało. Nie wiadomo do kogo skierowana jest ta pozycja? Ornitolodzy ją zlekceważą, jako błahą, „ptasiarze” odrzucą jako nieciekawą, a pozostali czytelnicy odłożą, jako zwyczajnie nudną. Treść i struktura tego opusu naładowane są… strachem. Autor najwyraźniej obawiał się, że ptasi profesjonaliści skrytykują meritum i wypełnił książkę niepotrzebnymi cytatami z historycznych dzieł, dostępnych w Internecie. Brakuje tu ciepła i osobistego wkładu Autora. Mamy za to chaotyczne zestawienie rozrzuconych, wątpliwej jakości ciekawostek. Książka mogłaby być naprawdę ciekawa, gdyby Autor napisał ją „od siebie”, a nie „z poczucia misji”. Brakuje tu własnych spostrzeżeń i własnego zdania. Jaki los czeka tę książkę? Obawiam się, że w wielu domach dominować będzie wariant odłożenia na półkę, gdzie dostojnie obrośnie ona kurzem. Druga możliwość polega na fizycznej destrukcji rozpadniętej książki, bowiem została ona wydana wyjątkowo „cherlawo”: w miękkiej oprawie, ze słabo sklejonym grzbietem. Szkoda, że tak wyszło, a mogło być inaczej. Miał być „szampan i owoce”, a wyszła „wódka i ogórki”. Oby kolejne dzieła, do których zapalił się Autor, miały bardziej osobisty, oryginalny charakter.