Kacica

No cóż, niestety coraz częściej okazuje się, że nie po drodze mi z polecanymi przez Szczygła książkami. Kacica była niesamowicie rozczarowująca. "Arcydzieło czarnego humoru"? No nie przesadzałabym. Były "momenty", rewelacyjne, bardzo trafne, ale tylko momenty. Machały wesoło jak rozbitek ledwo utrzymujący się na łajbie, którą z każdej strony zalewają fale niepotrzebnych słów. Po prostu w większości czytało się źle, pomimo jednej genialnej rzeczy – sposobu podziału na części. W środku akapitu pojawiał się nagle numer kolejnego podrozdziału – połamany akapit nawiązuje i do poprzedniej i do następnej części. Z pozoru męczące, ale niezwykle satysfakcjonujące. Faktem jest, że autor genialnie posłużył się okrucieństwem, aby okrucieństwo w zastanym świecie skrytykować, ośmieszyć system polityczny. Świetnie zestawił śmierć i erotykę, ale wszystko to jest podane w tak niestrawnej dla mnie formie, że polecam tylko wyjątkowo cierpliwym czytelnikom.