Już nie ma tamtej mnie

Eden była spokojną, niczym niewyróżniającą się dziewczyną, której świat wydawał się piękny. Wszystko zmieniło się, gdy w wieku czternastu lat padła ofiarą gwałtu. Dziewczyna próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości i poradzić sobie z jej realiami. Nie jest to łatwe, tym bardziej że jedyną osobę, z którą czuła się dobrze odtrąciła i nie ma szans, żeby ich relacja się poprawiły. Z pewnością nie jest to romans, a przynajmniej pierwsza część tej serii. Autorka porusza w niej bardzo ważny i trudny temat. Stara się nam pokazać uczucia osoby, która musi się mierzyć z konsekwencjami dramatu, z samotnością, która jej doskwiera mimo osób ją otaczających i tym, że nie zawsze można sobie poradzić ze wszystkim samemu. Takie właśnie było zachowanie Eden, dziewczyna powoli zmierzała do autodestrukcji, zniechęcała do siebie ludzi i co tu dużo mówić nie raz była wredna. I choć czasami można było nie lubić Eden, dużo częściej wysuwało się tu współczucie i zrozumienie. Książkę mogę polecić i z pewnością przeczytam kolejną część.