Julita i huśtawki

Książka o moim pokoleniu. O życiu, które trudno zamknąć w schemacie początek i koniec, bo ono trwa, choć bohaterowie przychodzą i odchodzą. O miejscu i czasie, jego specyfice i uniwersalności. O tym, że pod kurzem szarego dnia toczą się dramaty, że mało co ma swój happy end, a częściej na los składają się rozczarowania, nieporozumienia, nieumiejętność dotarcia do drugiego człowieka. Że anioły schodzą do nas rzadko. Że szansa na szczęście czasem tylko zamajaczy, a potem okazuje się ułudą. A w tle PRL ukazany w codzienności, szary, brzydki ale będący tłem jedynego, niepowtarzalnego życia.