Joga

Bardzo trudna książka, bo i temat niełatwy. Polecam tym czytelnikom, którzy mieli choć trochę do czynienia z jogą, a do tego lubią powieści pełne myśli, medytacji, itd. Czytając ją mamy wrażenie, że to osobista książka autora, nie tylko o jodze, ale również o chorobie afektywnej dwubiegunowej. "Joga prowadzi do jedności, to ja jestem zbyt podzielony. Czy każdy może praktykować jogę? Czy każdy posiada drogę dostępu do jedności, do światła, do tajemniczej i promienistej strefy wewnątrz siebie?" Założeniem autora było napisanie pogodnej i subtelnej książce o jodze. Taki jest początek. Przybywa do miejsca pełnego ludzi, którzy uprawiają jogę w specjalnie stworzonym to tego miejscu, pod okiem mistrzów. Autorowi jest łatwiej przystosować, bo jego początki medytacji rozpoczęły się od tai-chi. Potem opisuje swoją chorobę, naprzemienne fazy podniecenia, euforii i depresji, aż do myśli samobójczych oraz pobyt w szpitalu psychiatrycznym. Jestem pod ogromnym wrażeniem tego, co opisał autor, jego medytacji, opisów i stworzonej fabuły z kryzysem migracyjnym w tle. Nieważne czy to prawda, czy fikcja. Dobrze od czasu do czasu oderwać się od beletrystyki.