Jeśli zimową nocą podróżny

Powiedziano nam, że życie to pasjonująca podróż, powiedziano też, że może ono być podróżą literacką... Uwierzyliśmy, zanurkowaliśmy w życie, dotknęliśmy dna, a teraz brodzimy w płytkich lagunach liter. Italo Calvino bawi się z nami w bezustanne restarty, podrzuca niespodziewane słowa, ucina zdania, których konkluzje zdajemy się już wyczuwać na końcach akapitów. Pozwala nam mozolnie usypywać kopczyki z czarnych znaków i doszukiwać się w nich ukrytych znaczeń, by nagle zniweczyć nasze wysiłki jednym pociągnięciem pióra... Pasjonująca literacka podróż? A może tylko spacer po dworcu? A może nawet i to nie, a co jeśli dopiero poszukujemy walizki? Odkrywanie znaczeń powieści "Jeśli zimową nocą podróżny" przypomina nieco budowanie piaskowych zamków w strefie przyboju. Kiedy wydaje nam się, że już coś mamy, nagle wszystko się rozmywa... Chylę czoła, postanowił, że napisze książkę bez końca. Ba, książkę składającą się w zasadzie z samych początków, dokonał tego i to jak! Poczytać warto!