Jesień patriarchy

Nie jest to ani łatwa, ani prosta lektura, ale wspaniała zabawa i dostarcza niezapomnianych wrażeń. Jest to swoiste studium władzy. Opowieść o dyktatorze, który uważa, że ma nieograniczoną władzę. Może wynieść każdego na szczyty władzy, ale może też każdego zamordować. Dyktator jest jakby sumą wszelkich dyktatorów. Powieść jest po za wszelką jednością miejsca, czasu i narratora. Niezwykła wielogłosowa narracja, w której przebija monolog dyktatora. Poznajemy człowieka, który jest mieszaniną prawdy i fałszu, słabości i siły, odwagi i tchórzostwa, okrucieństwa i wspaniałomyślności, miłości i nienawiści i olbrzymiej samotności. Na szczycie może być tylko jeden, a przetrwanie na tym szczycie jest ciężką pracą. Arcydzieło realizmu magicznego. Zachwyca język i sposób prowadzenia narracji. Z tym dziełem nie sposób się nudzić. Gorąco polecam!!!