Jedyni dobrzy Indianie

Niby około 300 stron powieści a czytało się dosyć niemrawo. Styl w którym jest napisana ta książka sprawia że ciężko ją zrozumieć. Z początku jest niepokojąco, dziwnie i ciągnie się to dosyć długo aż do koncówki książki która zamienia się w slasher. Mocno krwawy, dynamiczny jednak dalej dziwny i pełen metafor. Autor skupia się tu głównie na niedoli współczesnych Indian i ich aktualnej rzeczywistości co pozwala ujrzeć inną perspektywę i kulturę. Bardziej mi się podobała Mapa wnętrza tego autora niż Jedyni dobrzy Indianie. Nie jest to powieść okropna aż tak ale raczej do mało kogo trafi ze względu na specyficzną formę. Mimo wszystko doczytałam do końca więc aż tak zła nie była.