Jedna kropla deszczu

Berenika marzyła o wycieczce w przeszłość wraz z ukochanym Jankiem. Gdy ten umarł w podróży postanawia towarzyszyć jej wnuczka Ewa. Berenice jest trudną pogodzić się ze śmiercią ukochanego, z którym przeżyła tyle cudownych chwil. Udając się w podróż z Ewą powoli wraca do swej przeszłości i przypomina sobie miejsca z czasów młodości. Ewę do wycieczki skłoniło zachowanie jej chłopaka, który oświadczył jej, że nie zamierza się z nią wiązać na stałe i odpowiada mu ich dotychczasowy układ. Gdy babcia opowiada jej wspólnych chwilach z dziadkiem Ewa uświadamia sobie, że chciałaby takiego samego związku. „Bo ja chciałabym u swego boku widzieć kogoś takiego jak młody Janek. Silnego, kochającego, wspierającego. Kogoś z kim będę mogła płakać i śmiać się, kogoś kto spojrzy mi w oczy, dostrzegając coś więcej niż ich kolor.” Pani Joanna Szarańska przyzwyczaiła nas do opowieści, przy których można śmiać się do łez. Ta książka jest inna, gdyż jest bardziej nostalgiczna. Ewa decydując się na podróż z babcią nie zdaje sobie sprawy, że ich wspólne chwile pozwolą jej inaczej spojrzeć na własne życie i odkryć co jest tak naprawdę ważne. Książkę oceniam na 6 pkt.