Jeden dzień Iwana Denisowicza i inne opowiadania

Noblista Sołżenicyn napisał nie tylko „Archipelag Gułag”, ale wiele innych świetnych utworów. Niniejszy wybór trzech opowiadań, z „Iwanem Denisowiczem” na czele, to dobry przegląd jego stylu i tematyki. Literatura obozowa to oddzielna gałąż wielkiej literatury rosyjskiej, którą Polacy odczytują chyba inaczej niż Rosjanie. Dla nas Syberia to obca opresja ze strony odwiecznej tyraniii, dla nich to tragedia ich własnego narodu zadana z własnej ręki. Dla nas obozy to stan w gruncie rzeczy przejściowy, przystanek w podróży do domu, dla nich to codzienność, część kultury, wręcz krajobrazu. Bardzo mi się spodobała „Zagroda Matriony”, opowieść o dobroci, czystości ducha w otoczeniu zwykłych ludzkich spraw. Tutaj komuna jest tylko tłem i taka opowieść mogłaby by się wydarzyć równie dobrze na amerykańskim południu albo w jakichś pampasach argentyńskich. „Stacja Koczetowka” to z kolei aluzja do powieści produkcyjnych o człowieku radzieckim i opowieść o tym czym kończy się nadgorliwość i jak łatwo jest o fałszywe oskarżenie, które może stać się wyrokiem śmierci. Przy tym, jak to w każdej wielkiej literaturze, pole do własnych przemyśleń. Czy przybysz był szpiegiem, czy nie? Co ja bym zrobił na miejscu Zotowa? Takich wydarzeń musiało byc w tym czasie tysiące. Mamy tutaj też wątki autobiograficzne – Sołżenicyn siedział w łagrze za nieprawomyślne listy do przyjaciela (i to nie w czasie osławionego wielkiego terroru, ale właśnie już po wojnie, wyszedł w 1953). Potem był zesłany na odludzie gdzie był nauczycielem, co słychać w „Zagrodzie Matriony”. Dziś prawdziwych noblistów już nieeee maaa! Zdecydowanie polecam!