Jeden błąd

Niestety z powieściami pani Gabrieli Gargaś mi nie po drodze. Już kiedyś sobie obiecałam, że więcej po nie nie sięgnę, gdyż podczas czytania strasznie się męczę. Oczywiście każdy czytelnik ma inne preferencje w tym zakresie i nie zamierzam zniechęcać innych do czytania. Podstawą fabuły tej powieści jest przekonanie, iż w życiu rzeczywiście wystarczy jedna chwila, czasem sekunda, która zaważy na reszcie egzystencji bohatera, strąci bohatera na dno jego osobistego piekła. Powiedziałabym: taka karma. Żeby napisać tę powieść autorka odwiedzała osadzonych w więzieniu. Jedna z głównych bohaterek Karolina również to robi. Chce napisać o nich artykuł. Zaś w życiu prywatnym zmaga się z własnymi demonami. Kolejny bohater Aleks zakochuje się w mężatce. Czy dla Kamy również jest tak ważny jak ona dla niego? Czy raczej stanowi odskocznię o zwykłej codzienności i problemów? Dagmara zmaga się z własnymi lękami. Jakiś czas spędziła w szpitalu psychiatrycznym. Zupełnie przypadkowo spotkała Mattiego. Razem z nim wyprowadziła się z Warszawy na Podlasie. Dzieliły ich tajemnice. One też wyjawione stały się próbą dla ich związku. Czy przetrwali? Jest też wątek matki Aleksa, pełnej ciepła kobiety, która twardo stoi za swoim synem. Ale że razem piekli chałkę? Serio?! Nie wierzę, że takie sytuacje mogą mieć miejsce. Moim zdaniem powieść strasznie chaotyczna. Myśli bohaterów pisane kursywą, co jakiś czas pojawiały się znienacka i tak naprawdę niczego nie wnosiły. Było też dużo dywagacji na tematy egzystencjalne. Przeczytałam i pewnie nie zapomnę o niej, bo mnie zmęczyła.