Jakie piękne samobójstwo

Czytałem ją pewnie jakieś dziesięć lat temu, ale ciągle nasze gdzieś w sobie. Myślę, że są książki które czytając wywracają nasze myślenie do góry nogami. Ta była z pewnością jedną z nich. Czytałem ją zaraz po lekturze Paktu Ribentrop-Beck Piotra Zychowicza. Obie stanowiły uzupełniająca się całość. I o ile książka Zychowicza jest typową książką popularnonaukową miejscami pełną uogólnień i ciekawych też bez solidnego uzasadnienia, o tyle książka Ziemkiewicza jest głęboka i miejscami z nutką filozofii. Kazała mi popatrzeć na historię inaczej niż oczami niepoprawnego romantyka chcącego widzieć sukces w porażce. Ziemkiewicz przygląda się nie tylko wydarzeniom roku 1939, bo choć stanowią centrum to bierze pod lupę całą Polską duszę narodową i próbuje ją zestawić z chłodnym rozumem. Porównanie dokonane z iście polemicznym zacięciem w publicystycznym stylu. Polecam, naprawdę warto.