Jak trafić do piekła

„Jak trafić do piekła” to pod względem stylistyki, dość nietypowo napisana książka. Chyba mogę tą opowieść zaliczyć do działu romansu paranormalnego, ale nie jestem do końca pewna, bo miks stylu reporterskiego, kronikarskiego i bajania przy ognisku, jest tu jak dla mnie mocno konfundujący. Jak się okazało, takie połączenie zupełnie do mnie nie przemawia i to właśnie przez to, wiele emocji w trakcie lektury mnie ominęło. Do tego stopnia nie mogłam się tu emocjonalnie odnaleźć, że przez dość duży kawałek tej historii zastanawiałam się czy nie dam jej jedynie 5 gwiazdek, bo wszystko było tu jak dla mnie tak straszliwie letnie, bezpłciowe i nieemocjonalne. Wszystko się jednak zmieniło kiedy dotarłam do finału tej historii. Spłakałam się po same kostki, a wszystkie wydarzenia i poczynania naszych bohaterów, które w trakcie czytania zdawały się nie mieć większego sensu ani znaczenia, wskoczyły na swoje miejsce i uzyskały całkiem nowy wymiar, tworząc logiczną całość ( choć jeszcze kilka detali i pytań mnie uwiera ). Ostatecznie, historia na tyle mi się spodobała i zainteresowała, że z przyjemnością i bez zwłoki sięgnę po tom drugi, ciekawa dalszego rozwoju wypadków.