Jak nakazuje ciemność

Zakończenie pierwszej części pozostawiło we mnie wiele wątpliwości – długo przeżywałam wybór Rayne. Czy postąpiła słusznie? Dlaczego to zrobiła? Czy nie ryzykuje zbyt wiele? Ta część pokazała, jak odważna to była decyzja. Rayne wiele zaryzykowała, ale zrobiła to wszystko, aby być wolną. Wierzyła, że jest szansa, aby ona i Adam mogli być szczęśliwi. Tylko czy sama wiara wystarczy? Czy można walczyć z przeznaczeniem? Mam wrażenie, że w tej części dostaliśmy więcej akcji. Praktycznie od pierwszych stron fabuła nabiera tempa. Rozłąka dwójki głównych bohaterów była dla mnie bolesna, więc z niecierpliwością czekałam aż dojdzie do ich kolejnego spotkania. Zakazane uczucie, miłość, która nie powinna mieć miejsca – to wszystko potęgowało moje emocje. Uwielbiam ich. W pierwszym tomie ich relacja rozwinęła się dość szybko, ale tutaj zdecydowanie zwolniła, stając się subtelnym, ale wyrazistym tłem dla całej historii. Autorka pokazała nam kolejną namiastkę magicznego świata, który skrywa w sobie wiele tajemnic. Bardzo podobały mi się sceny w podziemiach - czuć było napiętą atmosferę i magię chaosu, która wypływała z każdej strony. Postać Ray również ewoluowała. Podoba mi się, że dziewczyna coraz świadomiej używa swojej mocy i jest w stanie sobie poradzić sama z niebezpieczeństwem. W tej części pojawia się też znacznie więcej intryg. Muszę przyznać, że był jeden zwrot akcji, który bardzo mi się podobał. Uwielbiam to jak autorka buduje relacje pomiędzy bohaterami. Postacie drugoplanowe są barwne i mają duży wpływ na fabułę. Było wiele momentów, które doprowadziły mnie do wzruszenia. Uwielbiam ich i życzę im jak najlepiej. Miłym dodatkiem były retrospekcje Leanore. Byłam ciekawa, co spotkało tę kobietę i dlaczego postąpiła tak, a nie inaczej. Jej życie w Mirrorze nie należało do najłatwiejszych, myślę, że może nawet troszkę ją rozumiem. Historia bardzo mi się podobała i z niecierpliwością czekam na finalny tom.