Jak dawniej leczono

Książka "Jak dawniej leczono" to naprawdę dość ciekawa lektura, pełna jest różnych informacji, które zaskakują, ale mogą też i bawić. Ja od kilku lat mam ciągły kontakt z lekarzami, więc mogę porównać ówczesne metody leczenia, do tych obecnych. I chociaż wszyscy ciągle narzekamy na opiekę medyczną, to może nie do końca na jej jakość, lecz na cały system. Gdybym miała być leczona w taki sposób, jak leczono wiele lat temu, to z pewnością nie przeżyłabym tych kilku operacji, które obecnie dość dobrze zniosłam... Już sam tytuł książki wskazuje nam jakiej treści możemy się spodziewać, a że w ubiegłym roku czytałam książkę o podobnym tytule ("Jak dawniej jadano"),więc z jeszcze większym zapałem zabrałam się za lekturę. I nie zawiodłam się, bo treść zdecydowanie przypadła mi do gustu. "To, co uznajemy za prawdziwe leczenie - przynajmniej w medycynie zachodniej - zapoczątkował starożytny grecki mędrzec Hipokrates, który urodził się około 464 roku p.n.e. na greckiej wyspie Kos." Zasada "Primum non nocere", czyli z łac. "Po pierwsze nie szkodzić", to jedna z naczelnych zasad w medycynie, którą przypisuje się Hipokratesowi, chociaż tak naprawdę nie jest wiadomo, kto był jej twórcą, lecz ważne jest, żeby starano się jej przestrzegać. Jednak w starożytnych czasach medycyna zazwyczaj wyrządzała ludziom zdecydowanie więcej złego niż dobrego, wbrew tej znanej zasadzie. Jednak gdyby nie ówczesne, często dość makabryczne eksperymenty, to do dnia dzisiejszego sposoby leczenia stałyby w miejscu. Gdy czyta się niektóre "sposoby" leczenia chorób, to ciarki przechodzą po ciele. Mnie najbardziej uderzyły sposoby leczenia zębów, tamowanie krwotoków oraz leczenie hemoroidami z... zakochania, chociaż leczenie z bólem głowy również było niesamowite. Gdybym miała możliwości, to może by spróbowała takiej metody na walkę z migreną... "Osoba cierpiąca na bóle głowy powinna przywiązać łodygę przytulii krzyżowej do czaszki za pomocą czerwonej chustki, a "gdy kogoś ogarnie księżycowe szaleństwo, należy wziąć skórę delfina, ukręcić z niej bicz i schłostać chorego, a szybko dojdzie do siebie"." Medycyna naprawdę przez te wieki przeszła wiele zmian, raczej na lepsze, chociaż w każdej epoce zarówno lekarze jak i naukowcy byli pewni tego, że to właśnie oni mają rację, że są najlepsi. Jednak w następnym pokoleniu okazywało się, ze tkwili w wielkim błędzie. My teraz też wierzymy, że potrafimy już wszystko, ale za jakiś czas następne pokolenia mogą się nawet śmiać z naszych postępowych działań. Podoba mi się sposób pisania autora, bo nie jest to typowa praca naukowo-medyczna, ale ciekawie i z humorem napisana historia medycyny na przestrzeni wieków. W każdym rozdziale opisane są różne sposoby leczenia chorób, zazwyczaj metodą prób i błędów, lecz również w absurdalny nawet sposób, ale to pozwoliło na znaczny poszerzenie wiedzy lekarzy i na rozwój medycyny. Ciekawostki, które także znajdziemy w tej książce sprawia, ze czyta się ją szybko i z przyjemnością. Ja, w każdym razie, jestem zadowolona, że leczą mnie dzisiejsi lekarze a nie takie sławy jak na przykład Hipokrates czy Galen. Dziękuję Pani Edycie z Wydawnictwa RM za możliwość poznania dawnych metod leczenia.