Jak budować piękne życie?

Szukając jakiegoś tematu wiodącego do rozważania o dojrzałym chrześcijaństwie i dojrzałym człowieczeństwie wpadłem na pomysł, by zrobić rachunek sumienia z dojrzałości naszego chrześcijaństwa, za punkt odniesienia biorąc ,,Kazanie na górze''. To jest bowiem ta miara, wedle której musimy mierzyć nasze życie, jeśli naprawdę poważnie traktujemy naszą wiarę. Słuchając słów ,,Kazania na górze'', stajemy wobec Jezusa Chrystusa, który jest świadkiem miłości Boga do człowieka. Tak nazywa Go Księga Apokalipsy: Świadek wierny i prawdomówny (Ap 3,14). Coraz bardziej nagląca staje się potrzeba, byśmy podjęli to wielkie wyzwanie: mamy być świadkami wiernymi i prawdomównymi. A staniemy się nimi wówczas, gdy to, co jest treścią świadectwa Jezusa - to, czego nauczał, i co poświadczył swoim życiem i śmiercią - przejdzie przez nasze serca. Dobra przemiana musi zaczynać się w ludzkim sercu. W sercu rozumianym biblijnie, jako sumienie, jak to, co najgłębsze w człowieku, co w nas myśli, decyduje i czuje. Dołóżmy starań, by spotykać się ze słowami Chrystusa z ,,Kazania na górze'' w taki sposób, aby przemieniały one nasze serca. A to znaczy: przemieniały nasz sposób myślenia. Spróbujmy pozmagać się ze słowami ,,Kazania na górze'', które rozbrzmiały w Galilei przed dwoma tysiącami lat, a które zawierają obietnicę dobra także i dla nas. Dobro otwiera nas na życie. Bóg, który jest miłośnikiem życia (zob. Mdr 11,26),otwiera nas na życie wieczne. Więcej: On sam jest życiem wiecznym, które już jest w nas obecne.