Bookfolio

Niniejsza książka zawiera informacje o konstrukcji niemieckich samobieżnych dział przeciwpancernych (Jagdpanzer),strukturze organizacyjnej jednostek, ponadto przedstawia dane na temat ich działania bojowego w latach 1944–1945, a także o wzorach malowania i oznakowania oraz pojazdach muzealnych. W państwach alianckich w zasadzie nie zostały wyprodukowane pojazdy zbliżone konstrukcyjnie do niemieckich niszczycieli czołgów – Panzerjägerów, bowiem nacisk położono na uniwersalność, a nie tymczasowość konstrukcji. Stąd bojowo były używane tylko sowieckie ,,panzerjägery” na podwoziu ciągnika STZ 3 ,,Komsomolec”, czołgu T–60/70 (działo samobieżne SU–76, chociaż w tym przypadku rola niszczyciela czołgów została dopisana już na polu walki) lub czołgu ,,Valentine” (,,Archer” w Wielkiej Brytanii). Druga grupa niemieckich samobieżnych dział przeciwpancernych nazywana Jagdpanzer, była zbliżona konstukcyjnie do sowieckich dział pancernych SU–85/100/122/152, ISU–122/152. Jagdpanzery to całkowicie opancerzone wozy bojowe, niekiedy dysponujące bardzo grubym opancerzeniem (np. ,,Ferdinand-Elefant” posiadały pancerz czołowy o grubości aż 190 mm) i silnym uzbrojeniem, wyprodukowane na podwoziach seryjnych czołgów PzKpfw 38(t),IV, V i VI. Takie pojazdy mogły też wykonywać zadania bojowe, przypisane czołgom lub działom szturmowym i w końcowym okresie wojny (1944–1945) były to niejednokrotnie jedyne ,,czołgi” w wielu niemieckich jednostkach pancernych. Sukcesy niemieckich dział szturmowych typu Sturmgeschütz III/40, używanych głównie do walki z nieprzjacielskimi czołgami, a nie do wspierania własnej piechoty, wytyczyły nowy kierunek rozwoju wyspecja-lizowanychniszczycieli czołgów. Potrzebny był dobrze uzbrojony i opancerzony pojazd o niskiej sylwetce. Stąd też początkowo nowy niszczyciel czołgów był określany jako neu Sturmgeschütz (nowe działo szturmowe). Nazwa była też wyrazem przewidywanego pewnego ujednolicenia dwóch klas pojazdów pancernych: dział szturmowych i samobieżnych dział przeciwpancernych (pancernych),czyli niszczycieli czołgów – Panzerjägerów. Kilka słów o systemie nazewnictwa. Było ono dość skomplikowane i do tego często zmieniane (to pewna reguła w III Rzeszy, wynikająca bardziej z nadmiernej biurokracji, niż z konieczności dezinformacji przeciwnika). Otóż działo pancerne (niszczyciel czołgów) Jagdpanzer IV początkowo (jesień 1943 roku) był nazywany, 7,5 cm Pz.Jäg. 39 (L/48) IV, na początku 1944 roku Panzerjäger für 7,5 cm Pak 39 (L/48) (Sd.Kfz. 162),zaś w połowie roku weszła do użycia nazwa Jagdpanzer IV. W niniejszej pracy będą używane częściej stosowane w dokumentach i bardziej popularne nazwy, nie zawsze zgodne z nazwami ,,oficjalnymi”.

Klimat książki

Specjalistyczne opracowanie techniczno-historyczne poświęcone niemieckim samobieżnym działom przeciwpancernym okresu II wojny światowej.

W skrócie

  • Skłania do myślenia
  • wolne tempo

Tropy

  • szczegółowa analiza techniczna
  • dokumentacja historyczna

Szczegóły

Rok wydania
2016
Liczba stron
144 str.
Wydawnictwo
Militaria
Język
polski
Format
papier
Cykl
Tank Power (tom 152)
Gatunek
militaria, wojskowość
ISBN
9788372199348

Opinie czytelników

Oceń tę książkę

0/10

Kiedy przeczytana?

2026-11-19

Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.

Bezpłatne konto Bookfolio

Dodaj „JAGDPANZER" do swojej półki

Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.

Trzy półki czytelnicze

Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.

Oceny i recenzje

Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.

Statystyki i wyzwania

Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.

Rekomendacje i grafiki

Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.