Ja chyba zwariuję!

Niezwykle trafny tytuł. Wszakże Autorka zaprasza nas do spotkania z nieco zwariowanymi osobami. Ekscentryczne matki – jedna niezadowolona z ojców swych córek i nie do końca akceptująca swoje córki. Druga nadopiekuńcza, by nie rzec - toksycznie zaborcza. Nic więc dziwnego, że Nina, córka pierwszej z nich czuje się przytłoczona matką, która choć „na samą myśl o byłym zięciu dostawała białej gorączki”, to jednocześnie pragnęła, aby córka znów się zakochała. Z kolei syn drugiej – Jacek, choć odpowiada mu zaangażowanie matki w sprzątanie, pranie, prasowanie, gotowanie to jego układ nerwowy nie poradził sobie z nadmierną, obezwładniającą miłością rodzicielki i jedynie tabletki, „które przypisał mu kumpel, pomagały zachować pozory normalnego funkcjonowania, ale przede wszystkim wywoływały przyjemne poczucie zobojętnienia, które przydawało się w kontaktach z matką”. Co łączy Ninę i Jacka? Początkowo tylko szpital psychiatryczny jako miejsce pracy, później wzajemne zainteresowanie i rodzące się uczucie. Jak zareagują matki? Pierwsza będzie zadowolona. Druga wręcz przeciwnie. Czy uda się jej sabotować związek syna? Co z tego wyniknie? Sprawdźcie sami obiecuję, że nie zwariujecie, ale świetnie będziecie się bawić zagłębiając się w tę historię.