Ivanhoe

Walter Scott był protoplastą gatunku literackiego, jakim jest powieść historyczna. To on tak naprawdę zainicjował ten niezwykle popularny nurt w literaturze beletrystycznej. Co ciekawe, ten gatunek ma niezwykłe wzięcie przez czytelników do dziś. Scott był pisarzem doby romantyzmu, co wyczuwa się w jego stylu literackim, a jego dzieła zyskały dzięki temu niepowtarzalny urok. Jednak, jak to bywa z początkami każdej dziedziny, są też pewne niedociągnięcia, jak schematyczne postaci, przewidywalna fabuła, czy biało-czarny świat. Ze wszystkich powieści pisarza jakie czytałem najbardziej przypadła mi do gustu historia o młodym i szlachetnym rycerzu Ivanhoe. Fabuła jest dość typowa, mamy centralną wyidealizowaną postać angielskiego rycerza, mamy tło historyczne średniowiecznej Europy z czasów wypraw krzyżowych, mamy mniej lub bardziej potwierdzone historycznie intrygi i spiski polityczne, mamy też niezwykle ciekawą postać kobiecą, którą jest młoda Żydówka Rebeka, na której skupiają się wszystkie antysemickie przejawy ówczesnego społeczeństwa angielskiego. Realia historyczne zostały potraktowane przez pisarza bardzo powierzchownie, skoncentrował się na montowaniu akcji i budowaniu romansu między głównymi bohaterami. Książkę czytałem głownie jako niewinną, klasyczną rozrywkę, coś jak obejrzenie starego westernu w telewizji, w niedzielę o 12-tej.