Ironezje wybrane

Autor rodem z Podlasia, w którego żyłach płynie tatarska krew, urodził się w czasach absurdu, gdy demokracja dopiero raczkowała, a świat był areną dla groteski i hipokryzji. Nic dziwnego, że właśnie wtedy rozbłysnął talent młodego Tadzia, niczym kometa na niebie. Już za czasów juwenaliów jego twórczość niczym rwąca rzeka wylała się na świat, niosąc ze sobą fale satyry i ironii, które porwały tłumy. Błyskotliwy intelekt i ironiczne ostrze “Ironezjusza” dały początek “Fabrice Satyrica”, fabryce śmiechu i sarkazmu, którą z niezwykłą kreatywnością i zapałem prowadzi od dekad. Dewiza “natchnienie = cena + zamówienie” idealnie odzwierciedla jego podejście do sztuki – satyra to dla niego nie tylko pasja, ale i zawód, a zamówienia traktuje jak wyzwania, z których wychodzi obronną ręką i pękatym portfelem. Pamflety, paszkwile, epitafia, epitalamia – nic nie umyka jego satyrycznemu spojrzeniu. Z łgarskim przymrużeniem oka obnaża absurdy rzeczywistości, bawiąc się słowem i żartem, ale jednocześnie zmuszając do refleksji. Jego twórczość niczym lustro, w którym przegląda się społeczeństwo – czasem śmieszne, czasem gorzkie, ale zawsze dające do myślenia. Nagrody z konkursów literackich i satyrycznych posypały się jak confetti, a jego twórczość trafiła na łamy gazet i fale radiowe. “Ironezjusz” stał się ikoną satyry, mistrzem ironii, którego słowo niczym bicz smaga po wadach i przywarach tego świata, zwłaszcza politykę. Czy to poeta? Cóż, poeta to po prostu nieudany satyryk, który nie dorósł do rangi mistrza. A Tadeusz Buraczewski, bez wątpienia mistrzem jest i pozostanie. Amen! Witamy gorąco “Ironezjusza” – mistrza ironii i satyry, który kolejną książką bawi i skłania do refleksji, niczym błyskotliwy diament w koronie polskiej literatury satyrycznej. Książka ta, niczym najlepsze pierogi, nadziana po brzegi ironią, okraszona wysmażonymi karykaturami ( autorstwa śp. Krzysztofa Toboły – karykaturzysty, ilustratora i satyryka.),które ozłacają tomik niczym przyrumieniona cebulka. Na dokładkę wyborna okładka autorstwa Weroniki Mazurkiewicz. Bonne lecture!