Infantka

Hanna Wysocka, mimo że boi się latać pracuje właśnie jako stewardessa tanich linii lotniczych. I choć pracę dostała przypadkiem, to znakomicie się złożyło, bo bardzo spodobał mi się ten zabieg narracyjny, który zastosował autor. Otrzymujemy bowiem relacje bezpośrednie z bieżących wydarzeń, przeplatane opowieściami Hani, którymi raczy swoich przyjaciół podczas lotów. A dzieje się naprawdę dużo. Życie Hani, które dotychczas biegło spokojnie zostaje zaburzone poprzez podejrzenie, że jej przodkiem jest bogaty ordynat Woydański. Dziewczyna jest sierotą, nie zna swoich przodków, więc początkowo z ociąganiem, ale pod wpływem chłopaka coraz bardziej angażuje się w próbę odkrycia swoich korzeni. Rodzina zmarłego ordynata z olbrzymią niechęcią przygląda się działaniom dziewczyny i za wszelką cenę próbuje ją zniechęcić do drążenia tematu. Do czego będą zdolni, by nie utracić majątku? Autor z dużą wnikliwością pokazał emocje młodej kobiety próbującej odnaleźć swoje korzenie, wypełnić tę drążącą pustkę, która zawsze przypominała jej, że jest sama na świecie. Przede wszystkim jednak wykreował skomplikowaną intrygę, w której nie wiemy kto jest dobry, a kto zły, kto kim manipuluje i dlaczego. Kilkukrotnie podsuwa tropy, które nie pozostając bez znaczenia dla fabuły, kierują nasze domysły w zupełnie inną stronę. Czasem pozwala nam się wznieść ku niebu w przeświadczeniu, że rozwikłaliśmy zagadkę, by za chwilę rzucić nas osłupiałych na ziemię. A towarzysząca nam od początku świadomość, że cokolwiek się wydarzy i tak doprowadzi do tragedii nie pozwala oderwać się od książki do samego końca. Dodatkowym atutem jest umiejętne wplecenie w fabułę wielu bardzo ciekawych informacji dotyczących specyfiki pracy stewardessy. Można wyczuć, że autor korzystał z bezpośredniego, dobrze doinformowanego źródła.