Indiscretion. Niewinna pokusa

„Indiscretion. Niewinna pokusa” to dla mnie książka, która wpisuje się bardzo typowo w swój gatunek – ani szczególnie nie zawodzi, ani też niczym wyraźnie się nie wyróżnia. Czytało mi się ją sprawnie, momentami nawet z zainteresowaniem, ale bez większego zaangażowania emocjonalnego. Styl Vi Keeland jest lekki i przystępny, dzięki czemu łatwo wpaść w rytm czytania. Jednocześnie miałam poczucie, że całość opiera się na dobrze znanych schematach. Bohaterowie są wykreowani poprawnie, ale zabrakło mi w nich głębi – trudno było mi się z nimi naprawdę zżyć czy mocniej przejąć ich historią. Relacje między postaciami bywają dynamiczne, jednak chwilami wydają się przewidywalne i prowadzone w dość bezpieczny sposób. To jedna z tych książek, które dobrze sprawdzają się jako lekka rozrywka, ale nie zostawiają po sobie większego śladu. Podsumowując – to przyjemna, niewymagająca lektura na jeden–dwa wieczory. Jeśli ktoś lubi romanse w tym stylu, raczej się nie rozczaruje, ale też niekoniecznie znajdzie tu coś świeżego czy bardziej zapadającego w pamięć.