Ile oni wiedzą o Tobie? Szpiedzy i podsłuchy w Polsce

Już od pierwszych stron miałam złe przeczucia co do tej książki, zalatywało mi tanią sensacją... Niestety, liczyłam na rzetelne i pewne informacje (oczywiście w granicach zdrowego rozsądku, bo zdaję sobie sprawę, że wiele aspektów musi pozostać tajnych i nie mogą ujrzeć światła dziennego),a tymczasem dostałam chaotyczną papkę opartą na newsach z internetu, plotkach, domysłach autorów i... filmowych scenariuszach. Czy w książce wypowiada się prawdziwy szpieg? Wątpię i nie jest to moja odosobniona opinia. Jego wypowiedzi są wyjątkowo asekuracyjne, ciągle używa sformułowań: "wydaje mi się, że...", "według mnie", "prawdopodobnie", "w filmach było <tak i tak>"... Niezbyt kompetentnie i przekonująco to brzmi. Mam ważenie, że większość tych informacji pochodzi z wszelkich ogólnodostępnych materiałów, na które można natknąć się w internecie oraz w filmach. Jeden z czytelników napisał mi, że w tej książce wypowiadali się policjanci, a nie żaden szpieg. Ani trochę by mnie to nie zdziwiło. Nawet powiem więcej - nie byłabym specjalnie zaskoczona, gdyby w rzeczywistości Krzysztof Pyzia przeprowadzał rozmowę... sam ze sobą! ;) Jakkolwiek śmiesznie to brzmi, ale często autor prowadzi długie monologi (dosyć szczegółowe),a szpieg tylko potwierdza i coś dopowiada. Strasznie ciężko mi to wytłumaczyć komuś, kto tego nie czytał i nie wie o co chodzi, ale wygląda to czasem dziwnie - jakby autor z góry znał odpowiedź na zadawane przez siebie pytanie. Jakby ten cały "dialog" był rozpisany przez jedną osobę... No ale nie wiem, może teorie spiskowe z książki już mi się udzieliły i po prostu Pan Krzysztof jest tak świetnie zorientowany w temacie... ;) W każdym razie - jest niby trochę ciekawostek, ale nie udało mi się dotrwać do końca. Wymęczyłam połowę i żałuję, że nie porzuciłam jej jeszcze wcześniej, bo nie było warto się męczyć. Od samego początku coś mi zgrzytało i zdania nie zmieniłam. Chaotyczna i według mnie niezbyt wiarygodna rozmowa z (wątpliwym) szpiegiem. Nie polecam.