Ikar. Legenda Mietka Kosza

Poruszająca i miejscami dramatyczna biografia utalentowanego niewidomego muzyka Mieczysława Kosza. Biografia tragiczna. Dobry tytuł. Ikar. Symbol marzeń i podążania za nimi nawet za cenę autodestrukcji. W opinii wielu osób Mietek Kosz ty był jeden z największych talentów polskiej i międzynarodowej sceny jazzowej. I to talent w dużej mierze samorodny, bo siła jego talentu polegała na improwizacji. Trzeba uczciwie powiedzieć, że jego nazwisko nijak do mnie nie dotarło. Co prawda nie lubię jazzu, ale żeby tak nic? To tylko świadczy o tym, ile jeszcze takich zapomnianych osób jest. Gdzieś odkrytych na chwilę, niedocenionych. Specjalnie nie czytałam żadnej informacji o nim, by nie wiedzieć jak potoczyło się jego życie. Mietek Kosz pochodził z zapadłej wsi na wschodzie Polski. Oślepł jako 12-latek. To stało się przyczyną wielu jego problemów: samotności, depresji, alkoholizmu. Ale też gdyby nie stracił wzroku może byłby rolnikiem na upadającym gospodarstwie i nikim więcej. Narracja pierwszoosobowa dodaje bezpośredniości w przekazywaniu emocji, wyrażaniu odczuć związanych z muzyczną pasją, ale też pokazuje codzienne trudności osób niewidomych. Trudny we współżyciu, wielu ludzi do siebie zraził. Artysta pełen sprzeczności: egocentryczny i pokorny, wycofany i przekonany o swej wartości. Maciej Pieprzyca dobrze wczuł się w osobę pianisty. Stopniowo pochłania go samotność, ciemność i smutek aż w końcu leci i znika...