Ifrit

Bardzo lubię powieści Nataszy Sochy, a ostatnio mam niebywałe szczęście odkrywać kolejne, zupełnie nowe oblicza jej twórczości. Egzotycznie brzmiący tytuł "Ifrit" wywodzi się z mitologii islamskiej - oznacza demona, symbol hańby. W malowniczej Umbrii dochodzi do makabrycznej zbrodni, odnalezione zostają rozczłonkowane zwłoki młodej kobiety arabskiego pochodzenia. Sprawą zajmuje się inspektor Leonardo Vieri. "Ifrit" to subtelne połączenie kryminału z powieścią obyczajową. Autorka z wprawą splata wątki sensacyjne z głęboką refleksją nad miejscem kobiet w różnych kulturach. Fabuła raz po raz przenosi czytelnika z urokliwych włoskich krajobrazów do pełnych kontrastów ulic Maroka. Natasza Socha w przejmujący sposób ukazuje, wątek kobiet, które w niektórych środowiskach traktowane są jak przedmioty - pozbawione prawa do samostanowienia, wychowywane w przekonaniu, że ich rolą jest służenie mężowi i jego rodzinie, znoszenie w milczeniu wszelkich krzywd i całkowite podporządkowanie się tradycji. Są jednak kobiety, które próbują się buntować, walczą o wolność i własne szczęście. Niestety, często trafiają na ludzi, którzy wykorzystują ich pragnienie niezależności, czyniąc z niego narzędzie do realizacji własnych, nie zawsze czystych celów. "Ifrit" to książka, która wciąga i porusza, nie tylko zagadką kryminalną, ale i ważnym, bolesnym tematem.