Idealna żona

,,Idealna żona’’ to kolejny thriller o przemocy domowej, ale tym razem nie taki oczywisty. Przez całą książkę zadajemy sobie pytanie – Kim jest Beth? Wiemy o niej tylko tyle, że ucieka. Ucieka przed mężem tyranem. Miesiące misternych przygotowań i planów, miały wyswobodzić ofiarę z rąk potwora. Zaczęło się dość tradycyjnie – ucieczka, zmiana wizerunku, rzucanie fałszywych tropów. Pełna mobilizacja i ostrożność. Początek był naprawdę intrygujący. Dałam się wciągnąć w świat maltretowanej przez lata kobiety, która w końcu postanowiła powiedzieć dość. Śledzenie drogi głównej bohaterki tak mnie przejęło, że nawet nie zauważyłam, kiedy byłam w połowie książki. Niestety, ciekawie było, ale się skończyło. Po pewnym czasie, wieczne przemyślenia i doszukiwanie się wspomnień, nawet w najgłupszych rzeczach, zaczęły doprowadzać mnie do szewskiej pasji. Akcja tocząca się w kościele była niesamowicie nudna, a fabuła dłużyła się niemiłosiernie. Jednak powiązania między dwiema kobietami, oraz to, co stało się z Sabine, wprawiło mnie w dość duże osłupienie. Podobało mi się również, że autorka zasiała we mnie ziarno niepewności i praktycznie do samego końca nie wiedziałam, czy mam do czynienia z jedną osobą, czy z dwiema. Końcówka była ok, aczkolwiek trochę zbyt wydmuchana. Motyw przemocy domowej został już chyba wyczerpany do granic możliwości. Według mnie, autorka średnio poradziła sobie z tematem. Uważam, że emocje związane z wieloletnim biciem, poniżaniem, zastraszaniem i szantażowaniem były pokazane w książce dość słabo. Chyba spodziewałam się trochę innego podejścia. Mimo wszystko, historia przedstawiona przez autorkę pokazuje, że tak naprawdę nigdy nie wiemy co dzieje się za zamkniętymi drzwiami. Możemy sobie tylko wyobrazić, ile w rzeczywistości jest takich małżeństw, w których przemoc jest na porządku dziennym. Kobiety są zastraszane, czasem w niebezpieczeństwie są także dzieci. Często nie odchodzą, bo po prostu nie mają dokąd pójść. A sąsiedzi, znajomi i rodzina odwracają wzrok.