Historia używek. Rośliny, które uzależniły człowieka

„Historia używek” to ciekawy przegląd roślin, bez których życie byłoby nie do zniesienia dla milionów ludzi na świecie. Mamy to takie „pewniaki” jak mak opiumowy, kokę, konopie czy tytoń, ale też mniej oczywiste (przynajmniej dla mnie) jaka betel, orzeszki koli, liście katu, czy peyotl. Książka zawiera trochę historii, trochę mitów i wierzeń związanych z poszczególnymi roślinami, rytuałów, do których używano halucynogennych roślin oraz współczesnego podejścia do nich. Mnogość opisanych używek z pewnością nie wyczerpuje tematu, bo jak sam autor pisze „Jest nieprawdopodobne, aby ludzkość była w stanie kiedykolwiek obejść się bez „sztucznych rajów” wywoływanych przez narkotyki i halucynogeny. Większość ludzi prowadzi życie w najgorszym razie tak bolesne, w najlepszym zaś tak monotonne, ubogie i ograniczone, że chęć ucieczki, tęsknota, by wykroczyć poza nie bodaj na kilka chwil stanowi i zawsze stanowiła jedną z głównych pokus duszy.” W efekcie ze znanych od wieków środków nieustannie robi się kolejne, silniejsze i bardziej uzależniające narkotyki poprzez różne modyfikację czy ekstrakcję kluczowych alkaloidów. I nie zanosi się na to, żeby trend ten się zmienił, pomimo oficjalnych zakazów, kar, czy wreszcie uświadamiania ludzi o szkodliwości wszelakich używek. Z jednej strony pozycję oceniam jako interesującą (bo i temat niebanalny, a i zebranie tych wszystkich ciekawostek, historii i faktów w jednym miejscu z pewnością wymagało sporo pracy),z drugiej jednak zgadzam się z innymi opiniami, że temat został poprowadzony miejscami dość chaotycznie i przydałoby się trochę uporządkowania narracji.