Historia powszechna. Średniowiecze

Suchy i zdecydowanie zbyt cienki podręcznik. Najchętniej przeczytałbym jakąś syntezę średniowiecza, która miałaby 1500 stron, a nie 500. Podręcznik w obecnej formie zawiera zbyt mało informacji, a te z kolei są podane w ogólnikowy sposób, który nadawałby się dla licealistów. Odważę się na stwierdzenie, że nawet dla początkującego adepta historii nie będzie to dobry podręcznik, gdyż styl autora i forma podawania informacji prędzej odrzucą niż zaciekawią. Jeśli już ktoś przedrze się przez cały tekst to i tak niewiele z niego zapamięta. Po książkach popularnonaukowych dużo więcej zostaje w głowie. Także, używanie tej książki przed maturą i owszem, na pewno nie dla studenckich przygotowań do egzaminu (chyba, że jako szybka powtórka). Pan Michałowski nie może się równać pod względem kunsztu pisarskiego z Adamem Ziółkowskim - autorem poprzedniego podręcznika (Starożytność) z tej serii. Zauważyłem, że stosuje raczej proste zdania i jego styl jest jakby "rwany". Akapity nie łączą się w całość, a do tego autor stosuje nazbyt często pewien zabieg (kiedy wymienia dwie postacie w jednym zdaniu, w następnym pisze "ten pierwszy", "tego drugiego" itp.). Przeczytałem dość szybko cały podręcznik i nie mogę powiedzieć, żebym się nudził. Interesuje mnie ta epoka i już sporo o niej wiedziałem przed przystąpieniem do czytania. Z tego powodu trudno mi stwierdzić jak podręcznik trafia do innego typu osób. Choć przypuszczam, że takie osoby nie będą rozentuzjazmowane. Podręcznik ma też swoje plusy. Posiada przydatne tablice chronologiczne oraz drzewa genealogiczne. A największą zaletą jest chyba to, że bazuje na najnowszych opracowaniach i odkryciach historycznych. Dzięki tej jednej rzeczy może być konkurencją dla wcześniej wydanych podręczników (np. Zientary). Podsumowując, "może być", "taki sobie" to dobre określenia na ten podręcznik.