Himalaje

Himalaje - czytałam długo, brnęłam przez liczne opisy, himalajskie zbocza i poznawałam dzięki autorowi najróżniejszych ludzi, którzy mimo trudnych warunków, idącej fali nowoczesności, zmieniającej się sytuacji politycznej pozostają tak samo niezłomni w obliczu monumentalnego, nieprzyjaznego łańcucha górskiego, gdzie przyszło im żyć. Michael Palin nie szczędzi nam specyficznego humoru, który być może nie przypadnie wszystkim do gustu, ale z pewnością czyni książkę jego autorstwa oryginalną. Autor jest pełen szacunku do ludzi których spotyka, jest nimi zafascynowany, nie szczędzi im miejsca na kartach swej książki. Dzięki temu poznajemy inne spojrzenie na rzeczywistość, na górę która jest wszystkim znana ale tylko z opowieści, często nic nie znaczących słów, liczb, map. W tej lekturze widzimy Himalaje od strony ludzi widzących ją na codzień, żyjących u jej zboczy, patrzących na nią każdego dnia i dostrzegających ją z różnych stron i o różnych porach. Palin sam miał co do tego okazje i starał się ukazać życie codzienne w tak pięknym ale i niebezpiecznym, zimnym miejscu, gdzie człowiek mimo wszystko pozostaje silny i zgodny z naturą.