Heretycy

G.K.Chesterton to chyba jeden z najlepszych katolickich pisarzy ubiegłego stulecia. Dzieła tego wyśmienitego konwertyty bywają dziś czytane głównie przez konserwatystów, a szkoda, bo są to rzeczy nie tylko mądre, ale i z wdziękiem napisane. To zwyczajnie dobra literatura, będąca dowodem na to, że można o sprawach ważnych pisać w sposób niewyczerpujący czytelnika. Tym razem otrzymujemy tom publicystyki, a tytułowi heretycy to nikt inny, jak współcześni autorowi bohaterowie intelektualnego panteonu. Jest ich wielu, niektórzy zgoła już zapomniani, inni znani po dziś dzień (Rudyard Kipling, George Bernard Shaw). Chesterton mierzy się z tematami takimi jak neopogaństwo, ateizm, a nawet...polityczna poprawność (w moim przekonaniu taką próbką jest esej o literaturze krajów postkolonialnych). Przeczytać z pewnością warto, choć o niektórych sprawach dzisiaj myśli się już i pisze inaczej, a przynajmniej w odmienny sposób rozkłada akcenty. Chesterton był pisarzem obdarzonym genialną inteligencją i przenikliwością umysłu, z czym w naturalny sposób łączyło się poczciwe, choć wcale nie krotochwilne poczucie humoru. Był także przyjacielem Polski i miłośnikiem piwa, a to doprawdy niemało.