Harpia

Książka na jeden wieczór, z gatunku lekkich, łatwych i przyjemnych. Powieść obyczajowa z wątkiem kryminalnym, z lekką dawką humoru i delikatnie zarysowanym wątkiem miłosnym. Czyta ją się niesamowicie szybko, nie żeby była aż tak wciągająca, ale prosty styl, przystępny język i mnogość dialogów sprawiają, że się ją wręcz "połyka". Wątek kryminalny jest dość zawiły, a jego zakończenie nawet mnie zaskoczyło. Może też dlatego, że podczas czytania, chyba za wiele się nad nim nie zastanawiałam. Bardziej skupiłam się na samej bohaterce, na jej podejściu do życia, do związków, a raczej w jej przypadku, do układów damsko - męskich. Intrygującą postacią jest też Artur, którego pojawienie się wnosi wiele zamieszania. Autorka bardzo rzeczowo przedstawia ich relacje, bez zbytnich wyznań i uniesień, zachowując tym samym lekki klimat powieści. Książka relaksująca, przy której nie trudno o uśmiech. Nie wymaga zbyt wielkiego skupienia, a na pewno poprawi nastrój.