Harleen

Sięgnięcie po komiks "Harleen" było spontanicznym wyborem. Ogólnie postaci Jokera i Harley to moje ulubione z uniwersum DC. Nie spodziewałam się wiele po nim. Ot zwykła historia pani doktor, która oszalała z miłości. Dosłownie oszalała. Zdziwiłam się, bo mamy genezę powstania tej barwnej bohaterki, ale jak to jest pokazane! Przede wszystkim na uwagę zasługuje niezwykle cudowna kreska. Po prostu ah! Przepięknie pokazane dynamiczne sceny, śliczne ujęcia. Miodzio. Sama fabuła też mi się niezmiernie podobała. Ukazuje przede wszystkim to, jak cienka jest granica między szaleństwem, a normalnością oraz między dobrem a złem. Bo jaka jest tak naprawdę definicja zła? Co czyni człowieka złym? Zabijanie? Poniekąd, ale sam akt (chociaż brutalny) potrafi być usprawiedliwiony (np. obroną własną). Harleen bada umysły psychopatów, lecz kiedy natrafia na Jokera gubi się. Jej przemyślenia, ciekawe sny, to pomieszanie mar i rzeczywistości czynią, że dokładnie widzimy JAK poważna pani doktor zmienia się w Harley Quinn. Oprócz fabuły zwróciłam też uwagę na fantastyczne dialogi, które niekiedy powodowały mój śmiech. XD (Może mam pokręcone poczucie humoru, ale Joker jest naprawdę zabawny!) Oczywiście, być może nie wszyscy się zgodzą z moją oceną i znajdą się tacy, którym się to dzieło po prostu nie spodoba. Dla mnie ten komiks jest GENIALNY i naprawdę stał się moim ulubionym. To nie mój ostatni raz z Harleen i Jokerem. Wrócę do nich i z niecierpliwością będę oczekiwała kolejnych tomów w tej serii.