Hardkorowy romans

„Pięćdziesiąt twarzy Greya” E.L. James to nie tylko światowy bestseller o spektakularnym sukcesie, dowodzący znaczenia współczesnego marketingu, ale także niekwestionowany fenomen kulturowy, obok którego trudno przejść obojętnie każdemu, kto z uwagą śledzi polski czy międzynarodowy rynek wydawniczy. Owszem, najbardziej oczywistą reakcją po lekturze pierwszego tomu wydaje się pogarda dla masowych gustów czytelniczek na całym świecie, które literacką mizerię i stylistyczną nieporadność wyniosły na piedestał. W tę pułapkę dokonywania powierzchownych ocen i lekceważenia potencjału tkwiącego w trylogii brytyjskiej autorki nie dała się złapać Eva Illouz, autorka wybitnej książki „Hardkorowy romans. Pięćdziesiąt twarzy Greya, bestsellery i społeczeństwo”. W swoim nadzwyczaj błyskotliwym eseju izraelska socjolog, profesor na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie oraz jedna z najistotniejszych postaci współczesnej socjologii, postawiła sobie za cel zmierzenie się z pytaniem: Na jaką społeczną potrzebę odpowiada współczesna (populistyczna) bajka o niewolnicy i jej panu?