Haiku

Zbior poezji najznakomitszych Japońskich mistrzów w swojej dziedzinie, w tym twórcę Haiku - Matsuo Bashōa, który zapoczątkował tę formę poetycką w okresie Edo. Nie znam zbyt dobrze kultury wschodu - a szczególnie kraju kwitnącej wiśni, ale czytając Haiku mogę odrobinę się do niej przybliżyć - w postrzaganiu świata, w przykładania wagi do rzeczy małych i prostych. Są w nich zawarte zupełnie inne spojrzenia, niżeli te które posiadamy dziś, być może ma to związek właśnie z ich kulturą, lecz tego nie potrafię zweryfikować. Słowa zawarte w Haiku potrafi ruszyć w nas te wrażliwą cząstkę, która siedzi czasem głęboko schowana. Poezja pisana na przestrzeni trzech stuleci, przez czterech niezależnych poetów mieni się przed oczami niczym w kalejdoskopie. Każdy przekazuje coś podobnego, lecz jednak różniącego się od siebie, każdy z nich czerpał inspiracje z czegoś innego - z natury, z obserwacji ludzkiego żywota czy otaczających ich żywiołów. Zgłębiając słowa Haiku mogłem się przenieść do ówczesnej Japonii, spojrzeć oczami ludzi tam żyjących, poczuć zapach cudownej natury, skosztować persymony i oddać się kontemplacji. Na pochwałe zasługuje różnie wydanie książki, proste w wykonaniu a jednak zachwycające.